MAURICE DE VLAMINCK

Franse fauvistische en kubistische schilder, ook actief als schrijver

1876

Geboren in Parijs als zoon van een Vlaamse violist en een pianolerares uit Lotharingen. Verdient aanvankelijk de kost als violist en amateurwielrenner.

Autodidact. Weigert kopies van oude schilderijen te maken – een courante praktijk om het vak te leren – om niet afgeleid te worden van wat hij zelf wil maken.

1900

Maakt op de trein kennis met André Derain, met wie hij levenslang bevriend blijft.

In de jaren na de eeuwwisseling heeft hij het niet breed. Nieuw canvas is te duur, en om in het levensonderhoud van zijn gezin te voorzien schrijft hij romannetjes met licht pornografische inslag.

Bewondert de spontane toets van Vincent van Gogh; gebruikt de verf onverdund op doek. Later ondergaat hij de invloed van Cézanne en wordt zijn palet donkerder. Schildert heel wat landschappen.

1905

Exposeert in 1905 bij de Indépendants en later dit jaar op de herfstsalon van Parijs in de beruchte ‘cage aux fauves’, de zaal met werken van Derain, Matisse en Dufy waaraan de jonge beweging haar geuzennaam dankt.

1914

Onderneemt samen met o.m. Derain, Van Dongen en Dunoyer de Segonzac een studiereis naar Duitsland, georganiseerd door de propaganda-afdeling van de nazipartij.

1939

Neemt deel aan een banket waarop de antisemitische geschriften van Céline worden verdedigd (maar waar evengoed een portret van Hitler wordt verbrand).

1942

Publiceert polemische artikels tegen Picasso, Degas, Matisse en trekt van leer tegen de ‘perversité de l’esprit, insuffisance, amoralisme’ van de avant-garde. Na de oorlog krijgt hij een publicatieverbod.

1958

Overlijdt.