NU TE ZIEN
BINNENKORT
Aan het einde van de twintigste eeuw levende Neo Rauch een beslissende bijdrage aan de herpositionering van de figuratie in de schilderkunst. In een tijd waarin abstractie en conceptuele kunst het discours domineerden, koos hij voor een radicaal autonome, raadselachtige beeldtaal waarin narratieve fragmenten, historische echo’s en visioenen samenkomen.
Zijn werken zijn het toneel van een eigen universum, bevolkt door figuren die lijken te handelen, te wachten, te construeren of te interveniëren in een wereld die tegelijk herkenbaar en ontwricht is. Het zijn geen illustraties van de werkelijkheid, maar autonome constellaties waarin herinnering, verbeelding en historische resonantie samenvalle
De dood is een constante die kunstenaars al eeuwen blijft fascineren. Vanaf de middeleeuwen krijgt dat vorm in het motief van de Danse Macabre, waarin de dood de wereld van de levenden binnentreedt en hen confronteert met één universele waarheid: alles is vergankelijk, en niemand ontsnapt aan het einde.
Met deze tentoonstelling verkent Museum De Reede hoe kunstenaars door de tijd heen met dit gegeven zijn omgegaan. Van historische prenten tot hedendaagse interpretaties: steeds opnieuw zoeken zij naar beelden die laten zien hoe leven en dood met elkaar verweven zijn.
