ArrowArrow
ArrowArrow
Eugene Laermans - L'artiste au village
Slider

EUGÈNE LAERMANS

Belgisch sociaal-realistisch schilder

1864

Geboren in Brussel.

1875

Lijdt aan hersenvliesontsteking: wordt doof en praat heel moeilijk.

Ondergaat de invloed van Rops, Baudelaire en de decadente en symbolistische literatuur. Later gaat hij de menselijke misère afbeelden: stakende arbeiders, betogende boeren, landverhuizers en zwervers… vaak in grote groepen zwijgende mensen die onderweg zijn.

1894

Maakt zijn debuut bij La Libre Esthétique.

1895

Tijdens het bezoek van koning Leopold II aan de tweede salon van hedendaagse kunst in Oostende kijkt de vorst belangstellend naar Laermans’ boerenkoppen. In zijn gevolg doet de kunstcriticus Arthur Stevens venijnig opmerken dat de doofstomme schilder eigenlijk ‘ook maar beter blind zou geweest zijn’. James Ensor neemt het voor zijn vakbroeder op en veegt Stevens, die volgens hem ‘met blinkende rattenoogjes uit een klomp kaas naar buiten kijkt’, de mantel uit in een scherp artikel.    

1896

Illustreert de roman La Nouvelle Carthage van de Antwerpse auteur Georges Eekhoud.

1899

Exposeert bij La Maison d’Art, de exclusieve kunstgalerie in de opulente burgerwoning van advocaat en estheet Edmond Picard, waar zijn sociaal-realistische taferelen – arbeiders die achter de rode vlag opstappen – schril afsteken bij de precieuze meubelen en kunstvoorwerpen.

1924

Retrospectieve tentoonstelling bij de gereputeerde Brusselse galerie Georges Giroux, die voor de Eerste Wereldoorlog o.m. Rik Wouters en de Brabantse fauvisten op de kaart zette.

1924

Begint nu ook slecht te zien en kan niet meer schilderen. Wanneer hij in 1927 door koning Albert I in de adelstand wordt verheven kiest de nieuwe baron als devies ‘Heureux qui sait voir’ – ‘Gelukkig is hij die kan kijken’.

1940

Overlijdt in Brussel.